Wanneer jij ziek wordt
of gewond bent

Dat moet ook niet. Uit wat er digitaal binnenkomt, leiden we af waar je geweest bent. Dat is een vertrekpunt: niet elke praktijk deelt digitaal, dus komt er later nog iets boven, dan zet je het er gewoon bij.

Je deelt je samenvatting en alle originele documenten met wie je wil, en jij bepaalt hoelang. Je maakt er een van al je documenten, of je kiest zelf welke erin gaan.

Je arts gaat naar de website van Forenoon en vult de code in die jij doorgeeft. Die leest dan je samenvatting. Je arts moet zich niet aanmelden en niets installeren.

Dat je die map niet meer moet aanvullen, en dat je arts een samenvatting kan lezen in plaats van die hele map. Wat je zelf verzameld hebt, voeg je toe aan Forenoon.

Soms. Met Forenoon zeker. Ziekenhuizen geven je gegevens zelden aan elkaar door, maar jij mag ze zelf opvragen en delen. Dat is precies wat Forenoon voor je klaarzet.

Niets. Het enige wat je moet doen, is de Forenoon-samenvatting delen met je arts ter plekke, en die ziet meteen je voorgeschiedenis.

Ja. Wat ziekenhuizen al digitaal met je delen, staat meteen in Forenoon, en voor de plekken die er niet bij zitten staat de aanvraag klaar. Ook voor jaren geleden. Wat buiten een ziekenhuis gebeurde, bij een kinesist of een labo dat je zelf betaalde, zet je er zelf bij.

Ja. Wat er over je opgeschreven staat, komt samen in Forenoon. Van je huisarts tot een specialist die je twee jaar geleden één keer gezien hebt. Niemand moet je nog op je woord geloven, je kunt documenten tonen, samengevat of los.

Met Forenoon staat wat er onderweg onderzocht en uitgesloten is op één plek. Zo begint de volgende arts niet bij nul, en moet jij niet onthouden wat er al geprobeerd is.

Je haalt op wat al digitaal beschikbaar is, en voor de rest zetten wij de aanvraag klaar. Of het nu om borstkanker, prostaatkanker of darmkanker gaat, de weg is dezelfde: er zijn al snel vijf of zes mensen bij betrokken. Je oncoloog, de chirurg, radiotherapie, je huisarts, en soms een tweede ziekenhuis voor een specifiek onderzoek. Elk van hen houdt bij wat er bij hen gebeurt. Forenoon brengt dat samen, en wie met je meegaat leest hetzelfde als jij.

Dat moet je niet meer zelf doen. Bij een chronische aandoening zoals MS, reuma, artrose, fibromyalgie of Crohn word je jarenlang opgevolgd: een neuroloog, een reumatoloog of een gastro-enteroloog, met kiné en revalidatie ernaast, en een huisarts die alles zou moeten weten. Wat er over al die jaren geschreven is, komt samen op één plek, en je deelt het met wie er die dag voor je zit.

Je deelt een samenvatting van je voorgeschiedenis, en zo begint je arts niet opnieuw vanaf nul. Na een hernia of een paar ingrepen ken je de weg: neurochirurgie, orthopedie, het pijncentrum, je kinesist. Alleen weten die vier niet van elkaar wat er al geprobeerd is.

Je maakt er één samenvatting van, met bij elke regel een link naar het verslag waar ze vandaan komt. Bij diabetes type 1 of type 2, en net zo goed bij een hartaandoening, zijn er veel mensen bij betrokken: je huisarts, een specialist, je oogarts, een diëtist en soms een podoloog.

Wat er in het ziekenhuis gebeurd is, komt samen met de rest op één plek. Na een CVA of een zwaar ongeval zijn er veel mensen bij betrokken: het revalidatiecentrum, kiné, ergotherapie, logopedie, je huisarts. En vaak is er iemand die meegaat en het moet onthouden. Je deelt het met die persoon, en jij bepaalt hoelang.